Τρίτη, 6 Σεπτεμβρίου 2016

59 + 1 πράγματα που δεν ξέρετε για εμένα

Είχατε καιρό να δείτε ανάρτησή μου και νομίζατε ότι θα πέρναγε έτσι αυτό ε; Με ξεσηκώσατε όμως άτιμες blogger και έτσι μετά από την μισή bloggoγειτονιά (την Μάγδα, την Μαρία, την Ελπίδα, την Μάρθα, την Γιάννα, την Ειρήνη, την Κατερίνα, την Εύη, την Μαρίνα, που φιλοξένησε και την ανάρτηση της Ιωάννας, την Ρεγγίνα, την Βάσω, την Τέσση, την Ειρήνητην Κάτια και την Πέννυ, εάν έχασα ή ξέχασα κάποια παρακαλώ να με ενημερώσετε να συμπληρώσω τον σύνδεσμο), ήρθε και η δική μου ανάρτηση, που είμαι σίγουρη κανείς δεν την περίμενε, μετά από τόσο καιρό που έχω να γράψω. 

Όταν όμως είδα το πρώτο "59+1 πράγματα που δεν ξέρετε για εμένα" στον αέρα, σκέφτηκα αμέσως ότι θέλω κι εγώ να τα γράψω και το είδα σαν μια ευκαιρία να με ....θυμηθούν οι παλιοί και να με μάθουν οι νέοι (χχοχοοχοχοχ). Και καθόλου δεν με πειράζει εάν γελάσετε με κάποια από αυτά.  Γιατί τελικά blogging σημαίνει να μοιράζεσαι και εάν δεν ανοιχτείς στους φίλους σου, να πεις τις παραξενιές σου, τις αδυναμίες σου, αν δεν γελάσεις με τις γκάφες σου, αν δεν αυτοσαρκαστείς, αν δεν παραδεχτείς ποιος τελικά είσαι, τι νόημα έχει; 

Τετάρτη, 29 Ιουνίου 2016

Γράμμα στον γιο μου ....

Πριν λίγο μπήκα στο σαλόνι για να κλείσω τα παράθυρα και η ματιά μου έπεσε πάνω σε αυτό που εδώ και 15 μέρες έχουμε στολισμένο πάνω στο σύνθετο. Το απολυτήριο σου από το Δημοτικό Σχολείο. Έμεινα να το κοιτάζω.... Κόλλησα στην λέξη με τα μεγαλύτερα και εντονότερα γράμματα... "απολύεται". Απολύεται από το Δημοτικό Σχολείο και εγγράφεται στο Γυμνάσιο !!! Ποιος; Ο γιος μου; Το δικό μου το παιδί; Σοβαρά τώρα; Μα πως;;; Πότε έγινε αυτό; Εσύ μέχρι χθες έφτιαχνες φανταστικά ζωάκια και αεροπλανάκια από πλαστελίνη. Τόνοι πλαστελίνη έχουν περάσει από τα χέρια σου. Είμαι σίγουρη ότι ακόμα υπάρχει ένα κουτί από δαύτη σε κάποιο σημείο του σπιτιού.... Και περιμένει να μου φτιάξεις μικρά γιασεμιά για την γιορτή μου και αλλήθωρα γατάκια να βάλω πάνω στο κομοδίνο μου.... Και δεινόσαυρους με τεράστιες ουρές και τρομερά δόντια...., φάλαινες όρκες και σαύρες τρομακτικές !!! 

Δευτέρα, 11 Ιανουαρίου 2016

Secret Santa 2016 μέρος Α'

Το ξέρω ότι οι γιορτές τελείωσαν και ο Άγιος Βασίλης ξεκουράζεται στο σπιτάκι του μετά από τόσο τρέξιμο, αλλά εγώ μόλις τώρα βρήκα τον χρόνο να γράψω κάτι για τις ημέρες που μόλις πέρασαν. Φέτος οι γιορτές των Χριστουγέννων ήταν κάπως διαφορετικές για εμάς. Τον Φεβρουάριο του 2015 άλλαξα δουλειά και η αλλαγή αυτή σήμαινε εκτός των άλλων και αλλαγή από ωράριο γραφείου σε ωράριο καταστημάτων. Εκ των πραγμάτων αυτό σημαίνει κάποιες περισσότερες ώρες δουλειά γι' αυτές τις ημέρες λόγω εορταστικού ωραρίου, τα περισσότερα απογεύματα δούλευα και για να πω την αλήθεια, για εμένα πέρασαν πάρα πολύ γρήγορα οι γιορτές και με πολύ κούραση. 
Παρ' όλα αυτά, μπήκα στο εορταστικό πνεύμα, έφτιαξα κουραμπιέδες και μελομακάρονα, βγήκαμε και δυο - τρεις βόλτες στην στολισμένη Αθήνα και προλάβαμε να αγοράσουμε και κάποια μικροδωράκια για τους αγαπημένους μας.

Τρίτη, 3 Νοεμβρίου 2015

Καλό ξημέρωμα κόσμε...

Και με ετούτα και με εκείνα φτάσαμε στις 2 Νοεμβρίου. Είναι βράδυ, όλοι κοιμούνται και εγώ άφησα τις βελόνες και τα κουβάρια μου στο καλαθάκι τους, βγήκα από το facebook που ξεμυαλίζει, κάνω ότι δεν βλέπω το μαξιλάρι και το πάπλωμα που μου κλείνουν το μάτι και είπα ότι δεν θα σηκωθώ από την καρέκλα μου αν δεν γράψω δύο λόγια απόψε..... 
Μπήκα πριν λίγο στο δωμάτιο των παιδιών για να αφήσω ένα βιβλίο στο γραφείο. Το αφήνω, σηκώνω από το πάτωμα μια κούκλα, βάζω στην άκρη τις παντόφλες τους και ευχαριστώ τον καλό Θεό που τελευταία στιγμή είδα μέσα στο μισοσκόταδο αυτό το ύπουλο ανθρωπάκι Lego στο πάτωμα και δεν το πάτησα....  Τα σκεπάζω γιατί έχουν ξεσκεπαστεί... Μικρές καθημερινές κινήσεις μιας μαμάς, λίγο πριν σωριαστεί από την κούραση. Άθελα μου χαμογελάω όταν τα βλέπω να κοιμούνται....Επιτέλους, σκέφτομαι, παραδόθηκαν στην αγκαλιά του Μορφέα. Το αγοράκι μου ....